IK WAS BANG OM TE GAAN SLAPEN

Het omgaan met onopgeloste trauma’s kan aanzienlijke gevolgen hebben voor je slaap. De duisternis en de stilte van de nacht confronteren je vaak met malende gedachten die je overdag misschien kunt negeren door jezelf af te leiden. Als kind herinner ik me nog levendig hoe ik soms angstig was in het donker. Ik zag angstaanjagende schaduwen op mijn gordijnen, dacht dat een hert me zou aanvallen, of was er stellig van overtuigd dat er een indringer in huis was, of zelfs op de gang. Ik was bang om te gaan slapen.

Bang om te gaan slapen

In mijn late tienerjaren tot mijn vroege twintiger jaren was ik weer bang om te gaan slapen. De tijd in bed was verschrikkelijk, en de meest angstaanjagende gedachten en nachtmerries kwamen tevoorschijn zodra ik mijn ogen sloot. Daardoor werd ik iemand die feestjes tot in de late uurtjes bezocht en koste wat kost probeerde te voorkomen dat ik naar huis moest. Ik was degene die spreekwoordelijk altijd ‘het licht uit’ deed.

Omdat ik nooit had geleerd hoe ik mezelf kon kalmeren, bleef die onderliggende angst aanwezig. Het kan ook zijn dat je een trauma hebt opgelopen in je slaapkamer of tijdens de nacht, wat je slapeloosheid kan verklaren. Misschien heb je als kind je ouders horen ruziën terwijl je in bed lag, of heb je nare ervaringen gehad die gepaard gingen met duisternis, waardoor slapengaan verdriet en angst met zich meebrengt.

Nervus vagus stimuleren

Het is essentieel om je kleine ik te leren troosten en kalmeren voor het slapengaan. Het vergt enige oefening om je zenuwstelsel tot rust te brengen, zodat je weer van een goede nachtrust kunt genieten. Hier is een oefening om de nervus vagus te activeren door middel van oogbeweging:

  • Doe deze oefening voor je gaat slapen en gelijk als je wakker wordt.
  • Lig plat op je rug op bed.
  • Adem rustig en diep in door je neus, en adem langzaam uit door je mond.
  • Kijk nu alleen met je ogen zo ver als je kunt naar links, en houd dit vast tot je moet gapen of zuchten. Het kan even duren, dus hou de houding vast.
  • Houd je hoofd goed stil.
  • Breng vervolgens je ogen langzaam terug naar het midden en sluit ze. Adem rustig in en uit.
  • Herhaal de oefening door je ogen nu naar rechts te bewegen, zo ver als je kunt. Wacht tot je ook nu weer moet gapen of zuchten.
  • Dit is een teken dat de nervus vagus geactiveerd wordt en je parasympathisch zenuwstelsel tot rust komt.

Auteur: Madeleine van Mourik.

Leuk artikel? Deel het!

Waardevol artikel?

Elke maand worden er ongelooflijk veel uren vrijwillig gestoken in het schrijven, bewerken en beheren van de Bindu website. Haal jij inzicht, steun, herkenning of persoonlijke groei uit de artikelen en wil je ons daarvoor bedanken, of wil je ons ondersteunen? Overweeg dan een donatie. 

Bedrag





Schrijf je in voor onze

NIEUWSBRIEF!

Gerelateerde artikelen

Hectiek van alle dag

HECTIEK VAN ALLE DAG

In de drukte en hectiek van alledag kan het een ...
Zelfafwijzing

ZELFAFWIJZING, WAAR KOMT HET VANDAAN?

Wanneer we onszelf fysiek willen leren kennen, kijken we vaak ...
Pijnlichaam

PIJNLICHAAM, BEVRIJD JE EGO

Ieder van ons draagt een pijnlichaam met zich mee, wat ...
Neuroceptie

EEN VERSTOORDE NEUROCEPTIE

Als baby kon je je moeder feilloos herkennen. Ze vertegenwoordigde ...
voornemens

WAAROM HOUDEN WE GOEDE VOORNEMENS NIET VOL?

Het fenomeen van voornemens die worden belemmerd door patronen waar ...
Erbij horen

ERBIJ HOREN OF GEÏSOLEERD ZIJN?

Het tegenovergestelde van erbij horen is het gevoel van isolatie ...

Schrijf je in voor onze

NIEUWSBRIEF!

download