DISSOCIËREN OM TE OVERLEVEN

We maken allemaal wel eens vervelende dingen mee, maar wanneer kun je zeggen dat je een trauma oploopt? Trauma treedt op als jij tijdens een stressvolle situatie niet weet hoe je jouw emoties kunt reguleren. Omdat het te overweldigend is, raak je de verbinding met jezelf en het huidige moment kwijt. Wat je doet, is je lichaam verlaten om jezelf te beschermen. Je gaat dissociëren om te overleven.

Copingmechanismen

Wat de bedoeling is, is dat je je emoties kunt reguleren en verwerken, zodat je in het moment kunt blijven en je lichaam weer teruggaat naar de oorspronkelijke staat van zijn. Als je niet hebt geleerd om je emoties te reguleren, dan heb je nu waarschijnlijk last van verschillende copingmechanismen. Hierbij kun je denken aan; middelengebruik, shoppen, scrollen op sociale media, verslavende relaties, constant bezig zijn, je terugtrekken uit het leven of dissociëren. 

Je doet dit om op die manier je zenuwstelsel te kalmeren, omdat gewoon reguleren niet lukt. Trauma wordt opgeslagen in je lichaam en in je onderbewustzijn. Dit is de reden waarom je soms getriggerd wordt en overdreven reageert op kleine gebeurtenissen. Het is een trauma herinnering uit je verleden, in het heden.

Dissociëren om te overleven

Dissociëren om te overleven

Het copingmechanisme dissociëren was zo ‘normaal‘ voor mij was, ik dacht dat het mijn leven was. Zo liep ik jaren volledig gedissocieerd rond en worstelde met onopgeloste trauma’s, waar ik me totaal niet bewust van was. Ik geloofde volledig in mijn verhaal, mijn waarheid. Het grootste deel van de tijd, bracht ik door met mezelf afleiden, op alle manieren die ik kon bedenken. Ik was altijd bezig, altijd ‘onderweg’ en van relatie naar relatie. Ik was aan het rennen voor mezelf! 

Fysiek was ik aanwezig, maar mentaal was ik vaak verdwenen. Ik ging op de automatische piloot stand, een soort trance waarin je geleefd wordt, in plaats van leeft. Je leert al in je jeugd om te dissociëren als het leven te groot aanvoelt om ermee om te kunnen gaan. Als je geen ouder hebt die je kan begeleiden en emotioneel ondersteunen. Als je geen veilige hechting hebt, ben je niet verbonden met wie je werkelijk bent. 

Wat je vervolgens ziet, is dat de patronen waarin je geconditioneerd bent, steeds weer opnieuw blijven herhalen. Auteur: Madeleine van Mourik.

Leuk artikel? Deel het!

Waardevol artikel?

Elke maand worden er ongelooflijk veel uren vrijwillig gestoken in het schrijven, bewerken en beheren van de Bindu website. Haal jij inzicht, steun, herkenning of persoonlijke groei uit de artikelen en wil je ons daarvoor bedanken, of wil je ons ondersteunen? Overweeg dan een donatie. 

Bedrag





Schrijf je in voor onze

NIEUWSBRIEF!

Gerelateerde artikelen

PERFECTIONISME

PERFECTIONISME, HERKEN JIJ JEZELF?

Je hoort mensen zeggen; 'Ik ben een perfectionist'. Perfectionisme wordt ...

WAT DOET STRESS MET JE?

In ons moderne leven worden we vaak overspoeld door stressoren, ...
Depressie en trauma

HOE ZIJN DEPRESSIE EN TRAUMA VERBONDEN?

Depressie en trauma kunnen nauw met elkaar verbonden zijn, en ...
Ptss

WAAROM PTSS VASTHOUDEN?

Het vasthouden aan PTSS is een complex fenomeen en kan ...
Hectiek van alle dag

HECTIEK VAN ALLE DAG

In de drukte en hectiek van alledag kan het een ...
Zelfafwijzing

ZELFAFWIJZING, WAAR KOMT HET VANDAAN?

Wanneer we onszelf fysiek willen leren kennen, kijken we vaak ...

Schrijf je in voor onze

NIEUWSBRIEF!

download