BEVRIJDING DOOR VERLANGENS LOS TE LATEN

Er was eens een dorp aan de rand van een groot bos. De mensen daar, beoefenden er een vreemd maar betoverend ritueel. Dit ritueel draaide om verlangens loslaten, om zo ware vrijheid te vinden.

Elk jaar, wanneer de lente zich aankondigde en de bloemen begonnen te bloeien, verzamelden de dorpsbewoners zich bij een rustige vijver die in het midden van hun dorp lag. Ze brachten alles waar ze het meest van hielden mee. Voor sommigen waren het tastbare dingen zoals gouden sieraden of dure stoffen, terwijl anderen immateriële verlangens meebrachten, zoals trots, afgunst, of bitterheid.

Verlangens loslaten

Aan de rand van de vijver stond een oude wijze, bekend als Meester Arian. Hij straalde een rustige kracht uit en had de diepe wijsheid van vele lentes gezien. Hij nodigde de dorpsbewoners uit om hun verlangens in het water te gooien en ze los te laten.

Terwijl de zon langzaam opkwam, gingen de mensen één voor één naar de vijver. Ze keken diep in het water, hun verlangens nog in hun handen houdend. Ze begonnen de betekenis van hun verlangens te overwegen. Waarom hadden ze deze verlangens gekoesterd? Hoe hadden deze verlangens hen beïnvloed?

Met een diepe zucht en een gevoel van bevrijding wierpen ze hun verlangens in het kristalheldere water. De oude Meester Arian glimlachte terwijl hij elke persoon zegende. De vijver nam hun verlangens liefdevol op.

Bevrijding

Langzaam maar zeker begonnen de vissen de verlangens op te eten. Een voor een verdwenen de verlangens uit het zicht, opgelost door de honger van de vissen. De dorpsbewoners keken verwonderd toe hoe hun verlangens, die hen ooit hadden beperkt, werden omgezet in voeding voor de vissen.

Toen de zon hoog aan de hemel stond, voelden de mensen een diepe bevrijding. Ze waren zich bewust geworden van de last die ze met zich mee hadden gedragen. Ze hadden eindelijk ervaren hoe het voelde om die lasten los te laten. Hun harten voelden lichter, hun geesten helderder en hun stappen veerkrachtiger.

Vrijheid begint met loslaten

De wijsheid van het dorp leerde hen dat ware vrijheid begint met het loslaten van de verlangens die ons vasthouden. Het was niet dat verlangens verkeerd waren, maar de gehechtheid eraan bracht beperking en lijden. Door los te durven laten, ontstond ruimte voor groei, vreugde en nieuwe kansen.

Het dorp aan de rand van het betoverende bos bleef deze eeuwenoude traditie voortzetten, en elk jaar vierden ze de dans van loslaten en vrijheid, herinnerend aan de kracht van bevrijding die in ieder van ons sluimert. Ze wisten dat bewustwording van hun verlangens en de bereidheid om ze los te laten de sleutel was tot een vervuld en vrij leven. Auteur: Onbekend.

Leuk artikel? Deel het!

Waardevol artikel?

Elke maand worden er ongelooflijk veel uren vrijwillig gestoken in het schrijven, bewerken en beheren van de Bindu website. Haal jij inzicht, steun, herkenning of persoonlijke groei uit de artikelen en wil je ons daarvoor bedanken, of wil je ons ondersteunen? Overweeg dan een donatie. 

Bedrag





Schrijf je in voor onze

NIEUWSBRIEF!

Gerelateerde artikelen

OVEREENKOMSTEN VAN DE NERVUS VAGUS EN DE PSOAS

OVEREENKOMSTEN TUSSEN DE NERVUS VAGUS EN DE PSOAS

De psoas en de nervus vagus zijn beide cruciale elementen ...
WAAROM IS GRENZEN STELLEN MOEILIJK?

WAAROM IS GRENZEN STELLEN MOEILIJK?

Het is belangrijk om te erkennen dat het stellen van ...
compassie

JEZELF HELEN VRAAGT OM COMPASSIE

Voor degene die de verantwoordelijkheid neemt om zichzelf te helen ...

GEBREK AAN LUISTEREN HEEFT IMPACT OP DE VERBINDING

In onze drukke wereld is het een kunst op zich ...
REPARENTING

REPARENTING, VOED JEZELF OPNIEUW OP

Als je opgroeit, is het de bedoeling dat je van ...
Parasympathische zenuwstelsel

HET PARASYMPATHISCHE ZENUWSTELSEL

In onze hectische wereld, waar stress en spanning vaak aan ...

Schrijf je in voor onze

NIEUWSBRIEF!

download